Sağlıkta Şiddet Ve Toplumsal Çöküşün Anatomisi
Toplumun her köşesine kanserli hücre gibi yayılan şiddet, sağlık sistemimizi de derinden sarsıyor. Doktorlar ve hemşireler insanlık onuru adına hizmet verirken kendilerini akıl almaz bir döngünün içinde buluyorlar. Şiddete karşı yürütülen kampanyalar sorunun kökenine inilmedikçe sabun köpüğü gibi dağılıp gidiyor.
Bilinçaltında şiddeti pekiştiren bu yüzeysel yaklaşımlar tüm toplumun geleceğini tehdit eden ciddi bir sorun haline geldi. Sağlık çalışanlarının maruz kaldığı bu vahşet aslında hepimizin ortak yarasıdır. Peki, şifa dağıtan ellerin kırılmasına daha ne kadar sessiz kalacağız? Bu gidişat toplumsal bir intihardır.
Yalnızlığa İtilen Sağlıkçılar Ve Göç Sancısı
Ülkemizin en çok şiddete maruz kalan meslek grubu olan sağlıkçılar, mesnetsiz açıklamalarla adeta yalnızlığa itiliyor. Kendi yetişmiş doktorlarımıza “giderlerse gitsinler” denilmesi, milli bir servetin heba edilmesinden başka bir şey değildir. Tecrübeli hekimlerimiz yurt dışına kaçarken sistemimiz her geçen gün biraz daha kan kaybediyor.
Yüz binlerce atama bekleyen gencimiz varken sığınmacı doktorlara kapıların açılması kabul edilemez bir durumdur. Kendi evlatlarımızı mobbing ve düşük maaş kıskacında ezerken sağlığımızı kime emanet ediyoruz? Yönetenlerin vurdumduymazlığı ve cahillerin pervasızlığı bu şiddet sarmalını daha da derinleştiriyor. Bu adaletsizliğe dur demeliyiz.
Sığınmacı Doktorlar Ve Güvenlik Çıkmazı
Tecrübesiz sığınmacı doktorların istihdam edilmesi toplumda çok ciddi bir güven sorunu yaratıyor. Kendi doktorlarımıza reva görülen muamele ortadayken sağlığımızı emanet ettiğimiz kişilerin yeterliliği büyük bir endişe kaynağıdır. Şiddete hayır sloganları asıl sorunların üzerini örtmek için kullanılan birer perdeye dönüştü.
Doktorlarımız ve hemşirelerimiz uzun çalışma saatleri ve düşük ücretlerle adeta tüketilmektedir. İnsanlığımızı sömüren bu anlayıştan kurtulmak için olaylara doğru bir perspektifle bakmak zorundayız. Etkin çözümler üretilmedikçe bu kaosun içinde hepimiz boğulacağız. Sağlık sistemindeki bu derin çatlaklar geleceğimizi karanlığa sürüklüyor.
Adalet Ve Ehil Yöneticilerin Hayati Önemi
Mevzu insan sağlığı olduğunda devlette her şeyden önce adalet hakim olmalıdır. Adil toplumlarda vicdan muhasebesi tutulur ve insanca yaşanabilen müreffeh bir ülkede şiddetten söz edilemez. Sağlıkçılarımızın güvenliği için yetkililerin meseleyi çok daha geniş bir çapta ele alması şarttır.
Ülkemizdeki binlerce problemi sadece seçimlerle değiştiremeyiz; ancak ehil kişileri iş başına getirerek dönüşümü başlatabiliriz. İyi yaşamayı ve insan kalabilmeyi seçen bir topluma dönüşmek bizim elimizdedir. Liyakatin olmadığı yerde şiddet ve kaos kaçınılmaz bir sondur. Doğru liderlerle bu karanlığı dağıtabiliriz.
Toplumsal Dönüşüm Ve Bireysel Sorumluluklar
Şiddet sarmalından kurtulmak sadece yöneticilerin değil, her bireyin asli sorumluluğundadır. Toplum olarak şiddeti normalleştiren her türlü söyleme karşı dimdik durmalıyız. Sağlık çalışanına gösterilen saygısızlık aslında tüm millete yapılmış bir hakarettir. Bu sorun hepimizin ortak geleceğini doğrudan ilgilendiriyor.
Sorunları çözmek için her alanda uzmanların ürettiği çözümlemeleri cesaretle uygulayacak yöneticilere ihtiyacımız var. Toplumsal dönüşüm ancak bireysel farkındalık ve sorumluluk bilinciyle başlayacaktır. Kendi sağlığımıza sahip çıkmak için önce sağlık çalışanlarımıza sahip çıkmalıyız. Bu zinciri kırmak için daha ne bekliyoruz?
Türkiye’nin Sağlık Çıkmazı Ve Milli Güvenlik
Türkiye sağlıkta şiddet konusunda maalesef dünya genelinde alarm veren ülkeler arasında bulunuyor. Nitelikli personelin göç etmesi ve gençlerin bu meslekten kaçması milli güvenliğimiz için ciddi bir tehdittir. Kırılgan sistemimiz bu büyük yükü daha fazla taşıyamayacak bir noktaya hızla ilerliyor.
Hastanelerin kapılarıyla birlikte toplumun vicdanı da kapanıyor ve bu durum büyük bir kaos yaratıyor. Bilinçli bir farkındalık kazanarak harekete geçme zamanı çoktan gelmiştir. Aksi takdirde gelecekte hepimiz bu şiddet sarmalının kurbanı olacağız. Sağlık sistemimizi daha adil ve insancıl kılmak için savaşmalıyız.
GÜNEŞ ALTUNER
