Türkiye’de siyaset kurumu, toplumsal sorunlara çözüm üretmek yerine yapay krizler ve tehlikeli polemikler üzerinden varlığını sürdürme alışkanlığını terk edemiyor. Kervana son olarak Saadet Partisi ve Genel Başkanı Mahmut Arıkan da katıldı. Arıkan milli birliği sarsan açıklamalarıyla gündeme oturdu. Acaba hak arayışı ile ihanet arasındaki o ince çizgi kasten mi siliniyor?
Arıkan, azınlık haklarını savunurken aslında toplumsal sinir uçlarını tahrip eden provokatif dil kullanıyor. Milliyetçiliği dışlayan, etnik kimliği kutsayan yaklaşım, ulus devlet yapısına karşı açık saldırıdır. Siyasetçinin görevi kaosu beslemek değil, devletin bekasını korumaktır. Oysa mevcut söylemler sadece ayrışmayı körüklüyor.
Terör Ritüelleri Hak Olarak Sunulamaz
Söz konusu saç örgüsü eylemi, Suriye’deki silahlı terör yapıların propaganda aracıdır ve asla masum protesto olarak görülemez. Örgütle özdeşleşmiş sembolleri meşrulaştırmak, vatan için can veren kahramanların hatırasına yapılan büyük saygısızlıktır. Demokratik imkanlar, devletin bölünmez bütünlüğüne kasteden grupların hizmetine asla sunulamaz. Gerçekten özgürlük mü aranıyor yoksa teröre alan mı açılıyor?
Hakkını arayan vatandaş ile militanı aynı kefeye koymak, sağduyulu siyasetin değil, stratejik körlüğün göstergesidir. Kötülük, temel özgürlükler maskesiyle topluma enjekte ediliyor. Sembolizm üzerinden yürütülen algı operasyonları, milli direnç mekanizmalarını felç etmeyi hedefliyor. Toplum, sinsi oyunun farkında olarak sert tepkisini her alanda göstermelidir.
Oy Uğruna Değişen Omurgasız Siyaset
Saadet Partisi’nin muhafazakar Kürt oyları için sergilediği silahlı grupların eylemini destekleyici tavizkar tutumu, milli görüş camiasında Erbakan sonrası ideolojik savrulmanın en net kanıtıdır. Erbakan’ın mirası, bugün pazarlıkçı siyasetin masasında meze ediliyor. Milli Türklük şuurundan yoksun, sadece sandık odaklı hareket eden yeni yapısı, milli hassasiyetleri hiçe sayıyor. Dini değerler, kozmopolit yandaşlıklara kurban ediliyor.
Siyasal İslam’ın pragmatik hamleleri, toplumsal güveni yerle yeksan ederek derin ve çok hızlı nefret dalgası yaratırken, milli kimliği zayıflatmaya çalışan her adım, halkın vicdanında mahkum edilecektir. Siyasetin omurgası, geçici oylar için değil, kalıcı değerler için dik durmalıdır. Ancak bugün görülen tablo, sadece sınır tanımayan ilkesizliklerle dolu koltuk kavgasıdır.
Emperyalist Projelerin Yerli Figüranları
Arıkan’ın söylemleri, başta kraliçenin miras bıraktığı ve şimdilerde okyanus ötesindeki merkezlerin bölgeyi dizayn etme planlarıyla şüpheli şekilde örtüşüyor. Büyük Ortadoğu Projesi’nin yerel ayakları, itidalli görünme çabasıyla aslında küresel güçlerin ekmeğine yağ sürüyor. Kürt kardeşlerimizin tüm hakları verilmiyormuş gibi uydurmalar bahane edilerek, emperyalist güçlerin harita planlarına hizmet ediliyor. Tüm bunlar jeopolitik körlük mü yoksa bilinçli tercih mi?
Dış güçlerin bölgedeki emellerine (açık veya dolaylı) hizmet eden her açıklama, Türkiye’nin beka sorununu daha da ağırlaştırıyor. Milliyetçiliği dağıtan değil, toparlayan dile ihtiyaç varken, mevcut yönetim ne hikmetse tam tersini yapıyor. Küresel projelerin gölgesinde siyaset yapmak, topraklara yapılabilecek en büyük kötülüktür. Stratejik derinlik, yerini maalesef stratejik yıkıma bırakıyor.
Türkiye Ekseni Ve Kaosun Üst Akılı
Kadim Türk Devlet Aklının 2026 vizyonu, mikro milliyetçilik tartışmalarının ötesinde güçlü üst kimlik inşasını hedefliyor. Türk Devletleri Teşkilatı ile derinleşen entegrasyon, Arıkan gibi isimlerin bölücü söylemlerine en net cevap olabilir. Kaos planları yapanlara karşı, devletin stratejik aklı devreye girerek toplumsal mutabakatı yeniden tesis edecektir. İdeolojik kavgalar, büyük Türkiye hedefinin önünde engel olamaz.
Sokaktaki vatandaşın huzur talebi, etnik kimlik siyaseti yapanların gürültüsünü bastıracak kadar güçlüdür. Bölücü dilden arınmış, birbirinin kültürüne saygılı toplum yapısı, en büyük gücümüzdür. Devletin bekası, her türlü siyasi polemiğin üzerindedir. Gelecek vizyonu, sinsi tartışmaları tarihin tozlu raflarına gömecek kararlılığa sahiptir.
İdeolojik Kavgalar Ve Aç Kalan Halk
Yüksek siyasetin sahte gündemleri arasında, halkın gerçek sancıları ve ekonomik feryatları duyulmaz hale geldi. Bir yanda suni saç örgüsü olayını tartışan ve tartıştıran yerel elitler, diğer yanda çocuğuna ekmek götüremeyen çaresiz babalar var. Siyasetin bu denli halktan kopuk olması, toplumsal yarılmayı daha da derinleştiriyor. İnsanî dokunuş nerede, vicdan nerede?
Lüks yaşamlar arasında kaybolan gerçeklik, ideolojilerin ne kadar boş olduğunu kanıtlıyor. Vatandaşın hayatta kalma mücadelesi, siyasetçilerin koltuk kavgasından çok daha kutsaldır. Gerçek sorunlara çözüm üretmeyen her yapı, tarihin çöplüğüne gitmeye mahkumdur. Türk siyasi tarihi bunun örnekleri ile doludur. Halkın açlığı, siyasetin en büyük ve en acı gerçeğidir.
Saadet Partisi hala teşkilat partisidir. Eğer kitle partisi olmak istiyorsa bu anlayışta devam ederse teşkilat partisi olma özelliğini bile kaybedebilir.
