Damadını Dövemeyen Merkez Bankası Başkanını Döver
Türkiye’nin ekonomik kaderi trajikomik bir atama silsilesiyle mühürlenirken, Murat Uysal’ın görevden alınması karanlık bir kehanetin habercisidir. Bu durum, iktidarın kendi hatalarını başkalarına yükleme alışkanlığının acı bir özeti olarak karşımıza çıkıyor. Damadını dövemeyen Merkez Bankası başkanını döver sözü, yönetimdeki acziyetin en somut dışavurumudur.
Ekonomik geleceğimiz, liyakatten uzak siyasi müdahalelerle ipotek altına alınırken, her yeni atama sadece birer distopya başlangıcıdır. 11 milyar doların buharlaştığı bir düzende, faturayı sessiz bürokratlara kesmek en kolay yoldur. Gerçekler süslü raporların ardına gizlenemeyecek kadar vahimdir. Kimse bu operasyonel planların masum olduğuna inanmasın.
Görevden Almaların Ardındaki Gerçek Ve Fatura
On altı ay içinde iki başkanın değiştirilmesi, Merkez Bankasının bağımsızlığına vurulan en ağır darbedir. Yüz bir milyar doların dövize müdahale için harcanmasıyla ortaya çıkan devasa siyasi faturayı kimse üstlenmek istemiyor. Erdoğan ve Berat Albayrak, kendilerinden habersiz adım atmayan Uysal’ı kurban seçerek sorumluluktan kaçmaya çalışıyorlar.
Naci Ağbal’ın göreve getirilmesi, başarısızlıkların üzerini örtmek için yapılan sembolik bir hamleden ibarettir. Dövizin ve faizin yükselişini durduramayanlar, suçu bürokratlara atarak günü kurtarma telaşına düşmüşlerdir. Bu atama silsilesi, ekonomi yönetiminin ne denli büyük bir çıkmazda olduğunun kanıtıdır. Halkın alın teri, yanlış politikaların bedeli olarak buharlaştırılmaktadır.
Ekmek Fiyatından Habersiz Bir Başkan Trajedisi
Naci Ağbal’ın geçmişte ekmek fiyatını sorduğunda verdiği şaşkınlık dolu cevaplar, ekonomi yönetiminin halkın gerçeklerinden ne kadar koptuğunu gösteriyor. Temel gıda fiyatlarından bile haberi olmayan birinin fiyat istikrarını sağlaması beklenemez. Bu durum, ülkenin ekonomik geleceği için endişe verici ve karanlık bir tablo çizmektedir.
Sorunlara gerçekçi çözümler üretmek yerine, sadece isimleri değiştirerek mucize beklemek tam bir yönetim fiyaskosudur. Halkın sofrasındaki yangını görmeyenlerin, makro ekonomik dengeleri kurması imkansız bir hayaldir. Atamalar liyakat esasına göre değil, sadakat ve emir komuta zincirine göre yapılmaktadır. Bu trajikomedi, milyonların geleceğini karartmaya devam ediyor.
Üçüncü Dünya Ülkeleri Kulübü Ve İstikrarsızlık
Merkez Bankası başkanlarını sürekli görevden alma pratiği, Türkiye’yi Tanzanya ve Sudan gibi ülkelerin bulunduğu istikrarsızlar kulübüne sokuyor. Dört yılda dört kez başkan değiştirerek doların düşmeyeceğini hala öğrenemeyen bir yönetim anlayışı mevcuttur. Bu tablo, ülkenin küresel piyasalardaki itibarını yerle bir eden sinsi bir yıkımdır.
Siyasi müdahalelerin gölgesindeki bir banka, asla güven verici bir liman olamaz. Ekonomik istikrarsızlık, dış güçlerin manipülasyonlarına açık bir kapı bırakırken milli güvenliğimizi de tehdit etmektedir. Türkiye, bu kötü yönetim sarmalı yüzünden dünyadan izole edilmekte ve fakirleşmektedir. Sürekli değişen isimler, aslında sistemin kökten çöktüğünün en net göstergesidir.
Freni Patlamış Araba Ve Sistem Çöküşü
Mevcut borca dayalı para kredi sistemi değişmediği sürece, en iyi ekonomistler bile gelse bu kötü gidişi durduramaz. Sistem değişmedikçe yapılan her atama ve her süslü açıklama sadece lafı güzaftır. Ekonomimiz, freni patlamış bir araba gibi yokuş aşağı son sürat giderken sürücüyü değiştirmek hiçbir işe yaramayacaktır.
Döviz rezervleri ekside, ihtiyat akçesi ise çoktan buharlaşmış durumdadır. Bu enkazın ortasında Merkez Bankası başkanına gerek olup olmadığı bile tartışmalıdır. Badem bıyıklı bir veznedarın yönetebileceği bir kurum haline getirilen banka, bağımsızlığını tamamen yitirmiştir. Sistemik bir dönüşüm gerçekleşmedikçe, her yeni gün daha büyük bir yıkıma uyanacağız.
Bürokratlara Çağrı Ve Onur Meselesi
İktidar, tüm bürokratlarına son kullanma tarihli dayanıksız tüketim malı gibi yaklaşarak tüm hatalarını onların üzerine yıkmaktadır. Bürokratlar, onurlarını daha fazla kaybetmeden ve bu ağır vebalin ortağı olmadan topluca istifa etmelidirler. Bu, sadece kişisel bir duruş değil, aynı zamanda ülkenin geleceğine karşı bir sorumluluktur.
SADİ ÖZGÜL
